ทุนการศึกษานี้
คือความหวังเดียวของหนูค่ะ

น้องแนน

เยาวชนที่มีแววตามุ่งมั่น เธอฝันอยากสวมชุดสีขาวในฐานะ "พยาบาล" เพื่อกลับมาดูแลผู้คนในบ้านเกิดแต่ภาพความฝันนั้นกลับค่อย ๆ เลือนลางลง เมื่อมรสุมชีวิตถาโถมเข้าใส่ครอบครัวอย่างหนัก ต้นทุนการเกษตรขาดทุนซ้ำซาก ประกอบกับตาที่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรเพียงหนึ่งเดียวกลับล้มป่วยด้วย “โรคมะเร็งระยะสุดท้าย” ภาระทั้งหมดตกอยู่บนบ่าของผู้เป็นแม่เพียงลำพัง และก็มาถึงวันที่เธอได้ยินแม่เอ่ยคำที่เจ็บปวดที่สุดว่า "แม่ส่งหนูเรียนไม่ไหวแล้วนะลูก"

ม.6 โค้งสุดท้ายของชีวิตวัยเรียนควรเป็นช่วงเวลาแห่งการเตรียมตัวก้าวสู่รั้วมหาวิทยาลัย แต่สำหรับเด็กขาดแคลนในพื้นที่ห่างไกล อาจเป็นการนับถอยหลังสู่วันที่ต้องทิ้งความฝัน เพียงเพราะ “ไม่มีเงิน”

เรื่องราวของ “น้องแนน” นักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ชั้น ม.6 จ.ตาก คือหนึ่งในภาพสะท้อนที่ชัดเจนที่สุด ชีวิตของเธอเติบโตมากับอาชีพทำไร่ข้าวโพดของครอบครัว แม้ผู้เป็นแม่จะทำงานหนักเพียงใด รายได้ก็ยังไม่เพียงพอที่จะส่งเสียให้ลูกก้าวเดินต่อไปในระดับมหาวิทยาลัยได้

พี่เสียสละให้น้องได้เดินต่อ

ความยากลำบากบีบบังคับให้พี่ชายของเธอต้องยอมทิ้งการศึกษาเพื่อออกมาเป็นแรงงานช่วยแม่ และให้การศึกษาของน้องสาวได้เดินต่อ แต่วิกฤติยังถาโถมเข้ามาซ้ำเติมเมื่อคุณตาป่วยเป็นมะเร็งช่องปากระยะสุดท้าย ค่าใช้จ่ายในการดูแลผู้ป่วยวิกฤติกลายเป็นกำแพงสูงชันที่ขวางกั้นเส้นทางสู่มหาวิทยาลัย จนผู้เป็นแม่ต้องเอ่ยปากบอกลูกสาวที่กำลังขึ้นชั้น ม.6 เป็นภาษากะเหรี่ยงปกาเกอะญอด้วยความเจ็บปวดว่า "แม่ส่งลูกไม่ไหว...." เพราะรู้ดีว่าการเรียนพยาบาลให้ตลอดรอดฝั่งนั้น มีค่าใช้จ่ายสูงเกินกว่าหยาดเหงื่อจากไร่แปลงเล็ก ๆ จะรับไหว