ทุกเช้าก่อนแสงอาทิตย์ 🌤 จะพ้นขอบน้ำหน้าเขื่อนหลายแห่ง เสียงเครื่องยนต์เรือหางยาวลำเล็กที่ดัง "ปุ้งๆๆ" คือสัญญาณเริ่มต้นวันใหม่ของเด็ก ๆ ที่อาศัย ณ บ้านบนแพและบนเกาะบริเวณเขื่อน พื้นที่ทั้งลำบาก ทั้งห่างไกล ที่หลายคนอาจได้สัมผัส ที่นี่ ทุกคนต่างต้องพึ่งพา "เรือ" เป็นเสมือนพาหนะ ขนฝันในทุกวันของชีวิต รวมถึง "การไปโรงเรียน" ซึ่งเป็นความหวังสำคัญที่สุดของเด็ก ๆ ทุกคนด้วย
ขนทั้ง "โอกาส" และ "ความฝัน" ของเด็ก ๆ ไปส่งที่โรงเรียนขนาดเล็กในอีกฟากฝั่ง ถ่ายทอดความหวังจากเรื่องราวของเด็ก 5 คน ที่เป็นดั่งตัวแทนของเด็ก ๆ ด้อยโอกาสกลุ่มนี้
ทุกวัน.. เด็กเหล่านี้ต้องต่อสู้กับความยากลำบากเพื่อ “ได้ไปโรงเรียน” เด็กต้องตื่นตั้งแต่ฟ้ายังสลัว เพื่อขึ้นเรือเสี่ยงกับคลื่นลมและสภาพอากาศที่ไม่แน่นอน ไกลหลายกิโลเมตร บางวันคลื่นแรงจนเรือไม่สามารถออกได้ เด็กก็ต้องหยุดเรียนทั้งวัน แม้พวกเขาจะลำบากมากเพียงใด แต่เด็ก ๆ ก็ยังมีความฝันเหมือนกับเด็กทั่วไป
มูลนิธิฯ เชื่อมั่นว่าเด็กทุกคน ไม่ว่าจะอยู่บนเกาะ บนดอย หรือในพื้นที่ห่างไกลเพียงใด พวกเขาควรมีโอกาสได้เห็นโลกกว้าง มีโอกาสทางการศึกษาที่ต่อเนื่อง มีสุขอนามัยดี มีอาหารกินเพียงพอได้รับการส่งเสริมทักษะตามช่วงวัยและได้รับความช่วยเหลือยามฉุกเฉินและภัยพิบัติ